Vane dostałem przy okazji – ot kolejna gra w bundlu. Jednak zaraz po obejrzeniu tailera, trafiła na moją listę priorytetów. W krótkim filmiku promocyjnym została mi obiecana przygoda i tajemnica. Na to też się nastawiłem. 

No i co tu dużo mówić: rzeczywistość szybko zweryfikowała… Gra, która aspirowała do bycia kolejną Podróżą szybko okazała się pięknym, bo pięknym, ale też nudnym tworkiem, który w sumie i przyciąga, ale ostatecznie też niewiele tłumaczy czy wyjaśnia. 

Jednak nie w ten dobry sposób, który zostawia niedosyt. Bardziej to działa na zasadzie “i tyle czasu straciłem po TO!?”. I o stracie czasu mówię tutaj celowo. Otóż gra nie tłumaczy nam gdzie mamy się udać, tylko zostawia nas samego w otwartym świecie. Z początku myślałem, że każda lokacja w jakiś sposób poprowadzi do następnej i utworzy jedną spójną linię, jak w Journey. 

Szybko okazało się jednak, że bardzo łatwo utknąć już na starcie. I w tym momencie można już błąkać się godzinami w kółko szukając rozwiązania prostej zagadki – swoją drogą myślałem już, że spotkał mnie bug, ponieważ wszystko co robiłem nie przynosiło skutków, a potem okazało się, że na pustyni jest więcej punktów do odwiedzenia, przez przystąpieniem do wspomnianej zagwozdki. 

I to nie jest jedyna taka sytuacja. Praktycznie każde puzzle logiczne na jakie natrafiamy działają właśnie na tej zasadzie. Nic nie wiesz – ani liczby potrzebnych elementów, ani czy możesz już zaczynać rozwiązywać zagadkę ani czy w ogóle powinieneś. Jakby tego było mało, to ostatnie etapy są już absolutną abstrakcją. Wygląda ona rewelacyjnie, ale jest praktycznie niegrywalna. I nie chcę tutaj zdradzać nic więcej, bo jednak zawsze w przypadku widowiskowych efektów – lepiej to zobaczyć na własne oczy. 

Nie zmienia to jednak faktu, że Vane jest grą, która ma maksymalnie 30 minut właściwej treści. Cała reszta czasu, jaki trzeba na tę produkcję poświęcić, to błąkanie się po okolicy do momentu aż dopisze nam szczęście i trafimy na coś, co pozwoli nam pchnąć akcję do przodu. 

NIE POLECAM